RAAD GEVRAAGD: "vreemde" tolerantie naar andere honden

* Eerder opvoeding "puber" want Fennah is nu 20 maanden oud. *
Ik breek er nu al een jaar mijn hoofd over, Fennah haar "tolerantie" tegenover andere honden.
Al van het begin komt ze met honden in contact via familie, vrienden en hondenschool. Op straat of dergelijke gebeurt het wel eens dat ze mag spelen met een andere hond. Ze is dus sociaal en laat mooie hondentaal zien, ook respecteert ze de hondentaal van de andere honden. Daar ben ik dus al heel blij om

Wat we wel weten is dat ze de dominantste van de nest was en wij hebben hier dus hard op moeten trainen, om niet bij elke hond die dominantie te moeten afdwingen. Ze is een typisch voorbeeld van opgewonden, energiek en dominant. Dit is bij een gelijke hond soms wel gevaarlijk en daarom gaan wij niet meer naar hondenweien (wegens onbekende honden).
Op hondenweien durft ze dus vies doen. Ze bijt nooit door, want we hebben nog nooit een bijtwond bij een andere hond gezien. Maar ze is gewoon venijnig en ze laat dan een welgemeende grol horen. Meestal gaat het om een stok of dergelijke die Fennah niet wilt delen, want dat kan zij heel moeilijk met andere honden buiten Larah. Wij dachten dus dat het is omdat ze stress ervaart op de hondenwei, dus we gaan er niet meer naartoe. Ook omdat ze geen plezier beleeft op de hondenwei en dit het plezier van andere honden en baasje belemmert.

Elke les agility (2x per week) moeten onze groep alles opstellen en dan mogen de honden los. Fennah kent ondertussen de meeste honden daar en is er wederom dan weer heel tolerant bij. Ze spelen, ravotten, crossen, noem maar op! Precies de sociaalste hond van de wereld :P Er is ook een border collie die bijvoorbeeld een tunnel op eist en verdedigt tegen elke passerende hond. Fennah houdt dan altijd heel mooi afstand. Dus ze begrijpt de hondentaal goed.
Maar eens we bezig zijn, en Fennah dus tijdens het wachten aangelijnd is, kan ze weer venijnig doen als een losse hond naar haar toe loopt. Waarom doet ze dit? Ik zie drie opties:
- ze wilt mij beschermen, want we hebben een heel sterke band;
- ze hoort het andere baasje streng roepen en krijgt zelf stress of spanning;
- ik heb haar geleerd dat ze tijdens de agility niet mag spelen met andere honden, want dan is het werktijd. Ze is zelf een heel werkwillige hond vanwege haar kruising (boxer x bouvier des ardennes) en zoekt tijdens het wachten ook geen contact met de andere honden. Het is dan echt Jana-Fennah-tijd.

Op straat durft ze ook blaffen naar andere honden. Ze zet zich helemaal recht (oren recht, alert naar de andere hond kijken,  staart omhoog,...) maar laat haar speelse blaf horen. Ze is dan wel gemakkelijk af te leiden gelukkig

Maar met dat venijnige heb ik zo wel wat problemen :S Zeker op de agility. De trainers zien het gelukkig niet als agressief, maar gewoon "van zich af snauwen" en vinden het niet zo erg. Fennah zorgt er zo voor dat weglopen van het baasje minder leuk is dan agility. Maar ik heb het gewoon niet graag.

Nu heb ik dus twee vragen.
- Waarom is ze zo kieskeurig tolerant? De ene moment perfect sociaal, de andere moment zo venijnig.
- Hoe kan ik het beste reageren als ze venijnig snauwt?

Even ter info: 
haar lichaamstaal als ze venijnig is: gefocust, lichaam dominant (oren recht, staart recht, naar voor staan). Haar haren gaan niet recht staan en ze laat haar tanden niet zien. Haar ogen worden wel groot en er is oogwit zichtbaar.

niemand een idee? :S

*up*

opgewonden/ nerveus duidt eerder op onzekerheid dan dominantie.

ik heb 2 hele dominante honden, altijd rustig. controle over de situatie.

en dat verklaard meteen waarom fenna naarmate ze de honden kent wel 'normaal' gedrag vertoond. dan kent ze de honden en is ze dus minder onzeker.

Ik weet niet of Fenna wel iets 'verkeerd' doet. Als alle honden op het veld zijn, hebben ze de ruimte om beleefd met elkaar om te gaan. Als ze dat niet hebben (aan de lijn) hebben ze minder bewegngsruimte en minder moelijkheden om beleefd naar elkaar te zijn

Stel, je loopt op een weide en iemand staart naar jou, makkelijk, je loopt de andere kant op. probleem opgelost. Maar stel, je staat in een lift en iemand stap in en gaat je aan staan staren. Ik zou mij dan erg ongemakkelijk voelen.

Daarnaast kan je eigen emotie een rol spelen. Je staat daar met Fenna en je ziet een andere hond op je afkomen, grote kans dat je zelf inmiddels ook wat verstart en dus een 'fout' signaal aan Fenna geeft.

Misschien heb je hier nog wat aan
http://www.suzanneclothier.com/the-articles/handling-lead-aggression

En is het mogelijk om wat meer afstand te nemen? Idealiter zou jij Fenna uit de situatie willen nemen, voor ze zich zo gestressed voelt dat ze grauwt...

Mireille

ik herken dit gedrag van Dusty, maar is dit gedrag inderdaad eerder onzekerheid dan dominantie. niet goed weten hoe ze met de situatie om moet gaan. ik merk dat hier bijvoorbeeld bij jonge honden. Dusty vind dat lastig. Voornamelijk omdat jonge honden vaak nog grenzen en regels moeten leren wat sociaalvaardig gedrag is, soms nog wel eens door een sociale barrière heen willen denderen ipv eerst netjes elkaar de hand schudden en dan kijken of er een spelletje in zit of dat het bij kennismaken blijft.  Waardoor hij direct tot aanval (snauwen) over wilt gaan, maar direct er na zie je wel bek aflikken bij de andere hond en zich zelf, zich schudden en andere kalmerende en stresssignalen. 
de houding kan op zeker duiden maar in een fractie van een seconde kan deze onzeker zijn geweest, de staart/oor houding kan zo snel gaan dat je het gewoon mist en dit dan plaatst als dat ze zeker van zich zelf kan zijn wanneer ze dus eigenlijk dat totaal niet is. 
Wat ik doe is de situatie begeleiden, de keuzes voor hem maken wanneer hij dat moeilijk vind. de keuze die ik maak is negeren. dus probeer ik de gevallen waarin hij niet zeker van zich zelf is, de situaties voor te zijn. 

Zoals Maxlisa al aangeeft, ze zal soms minder onzeker reageren omdat ze de hond al kent. Dat is hier ook bekende honden worden vrolijk en normaal begroet, dat maakt niet uit of ze groot of klein zijn voor Dusty. Ze vormen in zijn ogen geen bedreiging dus kan hij de situatie overzien en aan, en voelr zich niet genoodzaakt om al bij voorbaat in verdedingmodus te schieten.

Behendigheid zorgt voor een verhoogd adrenaline gehalte, plus dat dit een hoge concentratie vereist, en honden worden hier zeer fanatiek van. Ze heeft allang geleerd wat de volgorde is en wanneer de behendigheid gaat beginnen, en dan stijgt automatisch het adrenaline gehalte.  Belangrijk is dat tijdens de behendigheid er geen honden meer contact maken met elkaar, en wanneer de behendigheid klaar is is het belangrijk dat de honden snel weer herstellen en tot rust komen alvorens ze misschien los mogen..(ze mochten van mij nooit los btw)
Dat grommen wanneer ze bijvoorbeeld een stok heeft en een vreemde hond wil dit af pakken is normaal gedrag, haal deze dingen allemaal niet door elkaar heen maar bekijk ze apart.

Ik denk ook dat het echt niet helemaal aan fennah ligt.
Aangelijnt kunnen honden gewoon anders reageren.
Zoals geschreven, ze zal haar ruimte opeisen,comfortzone. en groot gelijk heeft ze.


Dus als de andere honden zich gewoon een beetje gedragen , en niet gaan lopen "winkelen" tijdens het wachten, hebben jullie geen probleem..

Bedankt om te reageren! Enkele puzzelstukjes vallen al op hun plaats
Ze kan inderdaad onzeker zijn soms. Dit was vroeger meer, maar ik heb toen erg aan onze band gewerkt waardoor zij zekerder werd. Ook omdat ze op de agility het héél goed doet heeft ze meer zelfvertrouwen gekregen. 

Van de comfortzone is eigenlijk inderdaad waar! Het is wat de trainers ook zeiden, en daarom dat ze haar niet als agressieve hond zien. Ik zie haar uiteraard ook niet als agressieve, maar het is wel vervelend om op het veld te staan met een hond die de andere af snauwt als die af komt. Die mag inderdaad niet af komen, want de andere hond is aan het trainen en zij is netjes aan het wachten. Maar toch, het is niet prettig. Zeker omdat ik ongevallen wil voorkomen.
Wat ik vandaag heb gedaan, en dat was wel succesvol, was haar het commando "af" geven als een hond af kwam en zelf heel rustig voor haar gaan staan. Vanaf dat de hond in mijn "comfortzone" kwam, en dus dichter in die van Fennah, stuurde ik hem weg. Dit is goed gegaan en Fennah was minder fel. Maar is dit een goede aanpak?
Voor de rest is Fennah tijdens het trainen de rustigste. Terwijl andere trekken, janken en blaffen om te willen beginnen, ligt Fennah met relaxte oren, zachte blik en relaxte staart te liggen. ze ligt ook heel relaxt, zo met haar achterpoten naar de zijkant. Toch is zij altijd degene waar loslopende honden naartoe gaan... En ik probeer altijd zo ver mogelijk aan de kant te gaan.

Dat jullie zeggen dat Fennah eigenlijk niet zo verkeerd is, doet me wel goed. Ergens weet ik dat ook wel maar het is niet fijn om zo een snauwende hond op die moment te hebben, terwijl eigenlijk die andere loslopende hond in fout is.

je voelt alsof het fout is omdat het jou hond is die snauwt, maar eigenlijk zoals Landseer aangeeft is het Fennah die aangeeft dat honden haar sociale regels overschrijden. Waarvoor ze waarschijnlijk al eerdere nonverbale waarschuwingen voor heeft gegeven, als ze niet luisteren naar de signalen zal ze tot verbale actie overgaan (het snauwen). 
Voor de mensen er om heen is dan vaak jou hond fout omdat die gromt. Dat merk ik hier ook als Dusty van zich af snauwt omdat een hond te vlug en snel op hem afkomt en niet zijn sociale grens respecteert dan is hij fout of in de ogen van mensen agressief. Als je dan aangeeft dat hij dat totaal niet is maar duidelijke grenzen heeft waar een hond eigenlijk niet zo netjes doorheen dendert ipv eerst netjes en rustig komt begroeten dan klinkt het toch raar voor vele. 

ik weet met Dusty ook in welke situaties hij het moeilijk vind, ik laat hem dan meestal doorlopen, negeren om hem zo uit die situatie te halen. Daardoor hoeft hij dus niet zijn comfort zone te beschermen want die is immers gewoon veilig als hij de boel lekker links laat liggen. ik denk dat je het wel goed hebt gedaan door te splitsen dus jij voor Fennah, haar zo ook het gevoel te geven dat jij haar beschermt en ze niks hoeft te vrezen van de andere hond. Dit is wat ik met Dusty altijd aan de riem doe, Splitsen en ruimte creëren .

Jana, wat je hebt gedaan, voor Fennah gaan staan is in mijn ogen super. Je hebt voor haar gezorgd op een hele goede manier. Jij hebt het voor haar opgelost zodat zij niet meer hoefde te reageren. Compimenten!

En waarschijnlijk 'durven' de andere honden juist op haar af te komen omdat ze zo rustig lijkt / is.

Wat ik nooit snap, is dat er op een agility veld dan niet voor meer rust wordt gezorgd, eigenlijk zouden toch alle honden moeten leren dat er een tijd is voor rust en voor 'gaan'? Of ben ik nu te naief? Ik was gisteren wel blij dat mijn twee hussen tegenwoordig beheerst voor de step stil kunnen staan tot ik de 'go' geef, maar heb niet de illusie dat dat in een omgeving vol andere drukke honden zou lukken hoor, dat zeg ik er meteen bij

Mireille

Eens met Janouk en Maxlisa.
En ik vind aanpak goed om Fenna een rust commando te geven en dat jij andere aankomende honden weg stuurt,dat gaat haar nog meer rust geven en het gevoel dat zij het niet hoeft te regelen,hoe meer jij 'regelt'hoe minder zij hoeft te regelen.

En vind trouwens dat je haar super goed begrijpt en heel goed op in speelt,zoals niet meer naar een speelweide,omdat je ziet dat ze daar onrustig van wordt en geen plezier beleeft.

DUS, Fennah is eigenlijk gewoon een echte hond
Eerlijk gezegd heb ik liever een hond die hondentaal goed beheerst en dus af en toe snauwt, dan een hond die nougatbollen snapt van hondentaal en zo gevechten veroorzaakt.